Ondernemen in goede en slechte tijden – Sandra Barth

28 jan 2021 | Algemeen, Ondernemerschap

Eigenlijk zit ondernemen in mijn bloed. Het kan niet anders of ik ben bezig met het opstarten van een initiatief of ander leuk project. En dat is niet gek: mijn bet-betovergrootouders hadden een sigarenboerderij en -winkel in Amerongen, mijn betovergrootouders een koeriersbedrijf in Baarn, mijn overgrootouders een twee winkels, een loodgieters- en installatiebedrijf en mijn grootmoeder had als twintiger al een hoeden- en lampenkappenmakerij en later een post- en sigarenwinkel. Dan zal het je niet verbazen dat mijn vader ook ondernemer was en uiteindelijk mede-eigenaar werd van het bedrijf waar hij vanaf zijn 18e werkte.

Bijzonder slag mensen

Ondernemen gaat gepaard met verantwoordelijkheidsgevoel voor je eigen lot. Maar ook eigenwijsheid want je wil het op je eigen manier doen. De touwtjes in handen hebben, vooruitkijken en direct bijsturen. Alleen visionair zijn heb je niets aan als ondernemer, je moet ook je handen kunnen opstropen en overal verstand van hebben: administratie, belastingen, vakinhoudelijke kennis, marketing en je moet ook nog makkelijk contact leggen met anderen. Een heel lijstje van vaardigheden die niet iedereen in zijn rugzakje heeft zitten. Regelmatig een weekend door buffelen, maar daar tegenover staat dat je ook zelf je tijd in kan delen. Niet te vergeten: je moet goed voor jezelf kunnen zorgen. Dat maakt het eigenlijk wel een heel bijzonder slag mensen, die ondernemers.

Niet tevreden

Tja en durf ik mijzelf dan een echte ondernemer te noemen? Ik ben vaak nog niet tevreden: ik kan beter voor mezelf zorgen, mijn tijd beter indelen, ik heb een hele zwik aan vaardigheden die ik nog wil leren en ik kan niet 30 jaar hetzelfde doen. Soms doordat de markt verandert, maar nu om gezondheidsredenen. Dus sinds het najaar ben ik gaan doen waar mijn passie al ligt vanaf mijn jeugd: creativiteit. En dat combineren met persoonlijke ontwikkeling. Een echte ondernemer is toch wel iemand die (financieel) succesvol is en zestig uur per week werkt. Misschien een beetje een ‘belemmerende overtuiging’, maar het geeft wel weer waarom ik mezelf niet een ondernemer durf te noemen. En dat is tegelijkertijd de crux: ik maak mezelf er klein mee. Wie bepaalt wat succesvol is en hoeveel uur je moet werken? De belastingdienst? Je omgeving?

Aderlating

Het is voor mij makkelijk, ik heb nu alles vanaf nul opgezet en kan gelijk alles online doen. Ook heb ik een man die werkt. Maar oef, ik heb wel met velen van jullie te doen, zeg. Al die lieve cliënten die je nu niet kunt helpen met heerlijke massages, therapieën of andere (behandel)methoden. Het is een aderlating dat alles wéér dicht moet. En dat als ondernemer opvangen. Het brengt gelijk een andere vaardigheid aan het licht die je als ondernemer moet hebben: incasseringsvermogen. Het kan namelijk behoorlijk tegenzitten, tot aan slapeloze nachten aan toe. Met de handen in de haren probeer je te redden wat er te redden valt. Of je valt werkelijk stil en weet het even niet meer.

Blijf er niet mee rondlopen

Als dit voor jou geldt: blijf er niet alleen mee rondlopen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Bel een ander (lid) op en ga brainstormen. Misschien kun je samen toch met iets nieuws komen of elkaar een beetje helpen. Al is het om even je verhaal te delen. Juist nu hebben we het zo nodig.

Ik denk aan je in deze moeilijke tijd!

Veel liefs,
Sandra Barth